Jak rozmnażać borówkę amerykańską?

Borówka amerykańska cieszy coraz większą popularnością w naszym kraju. Wielu działkowców marzy o wyhodowaniu pięknie owocujących roślin i zastanawia się nad tym, jak rozmnażać borówkę amerykańską. Okazuje się, że nie jest to takie proste i borówkę zalicza się do roślin, z którymi raczej miewa się spore problemy przy rozmnażaniu, szczególnie przy uprawie amatorskiej. Ta roślina wymaga naprawdę ściśle określonych warunków, aby się dobrze zakorzenić. Kluczowy wydaje się wybór najmniej skomplikowanej i przede wszystkim dającej największe szanse na pozytywny efekt metody rozmnażania.

1. Rozmnażanie borówki amerykańskiej z nasion

Ta metoda generatywna ma jeden podstawowy minus, mianowicie sadzonki nie będą dziedziczyć cech odmiany. To sprawia, iż rozmnażanie z siewu wykorzystuje się w zasadzie w pracach hodowlanych. Naprawdę rzadko zdarza się, aby w ogrodzie bądź na działce ktoś decydował się na ten sposób. Inną kwestią jest długotrwałość całego procesu. W każdym razie warto postawić na inne rozwiązania.

2. Rozmnażanie borówki amerykańskiej poprzez sadzonki

Metoda wegetatywna polegająca na pobieraniu pędów z dorosłego egzemplarza rośliny również sprawia wiele problemów przy uprawie amatorskiej i zazwyczaj jest stosowana przez hodowców dysponujących odpowiednimi środkami. Podstawowe kłopoty wynikają z konieczności zapewnienia, podczas procesu zakorzeniania, wysokiej wilgotności powietrza na poziomie aż 90-95% oraz dość ciepłej gleby i powietrza rzędu 20-25 °C. Podstawą jest selekcja odpowiednich sadzonek. Trzeba zwrócić uwagę, aby były one zupełnie zdrowe. Tylko wtedy nie nastąpi rozprzestrzenianie się chorób borówki amerykańskiej.

• Sadzonki zielne i półzdrewniałe

Sadzonki zielne i półzdrewniałe należy pobrać z dorosłego krzewu borówki podczas trwania aktywnego wzrostu roślin, czyli pod koniec czerwca i w lipcu. Muszą mieć 8-12 cm długości oraz pozostawione 2-4 liście. Sadzonki nacina się u podstawy, a następnie umieszcza się w skrzynkach, inspektach czy też tunelach foliowych wypełnionych torfem, mieszanką torfu z perlitem bądź torfu z piaskiem w stosunku 1:1. Chodzi o zapewnienie odpowiednio kwaśnego podłoża. Pędy można również zanurzyć wcześniej w ukorzeniaczu.

Warto pamiętać, że szczególnie istotny w ukorzenianiu będzie pierwszy tydzień, a cały proces trwa około dwóch miesięcy. Niezbędne jest zagwarantowanie odpowiednich warunków cieplnych oraz wilgotności powietrza. Dodatkowo trzeba w pierwszych dniach często zraszać liście. Później zmniejsza się częstotliwość zraszania, a zwiększa wietrzenie, co jest wstępem do procesu hartowania. W tym czasie przyzwyczaja się sadzonki do większego nasłonecznienia i suchego powietrza.

Owoce borówki otrzymane z rozmnożonego krzaku

Z rozmnożonych krzewów borówki można otrzymać równie dobre owoce co z krzewu pierwotnego

• Sadzonki zdrewniałe

Takie sadzonki pobiera się z w pełni zdrewniałych pędów ostatniego przyrostu rocznego, które nie mają pąków wierzchołkowych bądź kwiatowych. Można je przygotować na początku zimy i przechowywać w przewiewnych skrzyniach wypełnionych torfem, ewentualnie trocinami. Pomieszczenie, w którym zostaną umieszczone sadzonki musi być chłodne i mieć jedynie kilka stopni powyżej zera.

Jednak najczęściej sadzonki pozyskuje się w marcu lub kwietniu i wtedy od razu wsadza je do podłoża. Najlepsza długość sadzonki wynosi 10-15 cm. Podstawę należy zanurzyć w ukorzeniaczu, a potem umieścić sadzonkę w podłożu torfowym albo torfowo-piaskowym na odpowiednią głębokość. Na powierzchni gleby powinny znajdować się tylko dwa najwyżej położone oczka. Warunki ukorzeniania zbliżone są do tych, jakie wymagają sadzonki zielne i półzdrewniałe.

Trzeba pamiętać, że proces ukorzeniania się trwa dłużej niż sadzonek zielnych i półzdrewniałych, ale te sadzonki nie są tak bardzo narażone na utratę wody i więdnięcie.

3. Rozmnażanie borówki amerykańskiej przez odkłady

Ta metoda jest zdecydowanie prostsza, szczególnie dla niezbyt doświadczonych ogrodników. Polega na ukorzenieniu pędów borówki bez oddzielania ich od rośliny matecznej.

• Odkłady pionowe, czyli kopczykowanie

W tym przypadku należy mocno przyciąć roślinę na wysokość mniej więcej 3 cm nad gruntem. Robi się to na wiosnę. Kiedy borówka będzie miała 10-15 cm, to trzeba ją obsypać luźnym podłożem do połowy. Czynność powtarza się w ciągu lata. Chodzi o to, aby podstawa rośliny była okryta zawsze do około sześćdziesięciu centymetrów wysokości. Na jesień odsłania się ziemię z kopczyków, a następnie odcina się pędy ukorzenione od rośliny matecznej.

• Odkłady poziome

Wczesną wiosną wybiera się najsilniejszy pęd jednoroczny, usuwa liście, przygina go do gruntu i przysypuje ziemią. Wierzchołek najlepiej skierować ku górze, dobrze też przywiązać pęd do palika. Trzeba pamiętać o systematycznym podlewaniu i utrzymywaniu stale wilgotnego podłoża. Jesienią roślina powinna się już ukorzenić, jednak zaleca się oddzielenie jej od rośliny matecznej dopiero na wiosnę następnego roku. W zimie warto odkład zabezpieczyć włókniną ogrodniczą.

Pięknie kwitnący krzew rozmnożonej borówki

Rozmnażanie przez odkłady daje doskonałe efekty – tutaj krzew uzyskany po takim procesie

4. Rozmnażanie borówki amerykańskiej przez in vitro

Jest to zdecydowanie najbardziej wydajna metoda, aczkolwiek wymagająca sporych nakładów finansowych na początek. Te wydatki i tak zwracają się szybko. Rozmnażanie następuje w warunkach laboratoryjnych i polega na pobraniu małych fragmentów tkanki, czyli eksplantu z rośliny matecznej i ukorzenieniu ich na specjalnej pożywce.

Ten sposób ma wiele zalet. Przede wszystkim produkcja nowych roślin trwa przez cały rok. W określonym czasie można otrzymać bardzo dużą ilość roślin, szczególnie w porównaniu z metodami tradycyjnymi. Rośliny są też zdrowe, wolne od wszelkich chorób charakterystycznych dla borówki. Zazwyczaj dobrze przyjmują się. Mają bujny wzrost i cechują się wysoką jakością.

Jak widać, metod jest kilka i każdy powinien samodzielnie odpowiedzieć sobie na pytanie, jak rozmnażać borówkę amerykańską, aby osiągnąć jak najlepsze efekty i cieszyć się dobrze owocującymi roślinami.